اتاق شیشه ای یک خبرنگار

تفاوتهای دو افتتاحیه ...

hranjbaran — Fri, 30 May 2008 19:47:18 GMT

سه شنبه هفتم خرداد ۸۷ افتتاح مجلس هشتم بود چهار سال خیلی زود گذشت دقیقا چهار سال پیش هم من چنین مراسمی رو تجربه کردم و حضوردرمراسم افتتاح مجلس هفتم بعنوان نخستین مراسم افتتاحیه رسمی سیاسی درزندگی حرفه ایم ثبت شد نخستین تفاوت این دو افتتاحیه مکانش بود.

بهارستان و صحن سبزش نخستین افتتاحیه مجلس شورای اسلامی رو میزبان بودن تعداد خبرنگارها هم خیلی بیشتر شده بود این دفعه حدود ۲۷۰ خبرنگار داخلی و خارجی اومده بودن اما توی افتتاحیه هفتم تعداد خبرنگارها کمتر از این بود.

این دفعه خبری از اونهایی نبود که توی افتتاحیه مجلس هفتم درجایگاه روبروی هیات رئیسه به نام اصولگرایی وزیر کشور و رییس جمهور رو جلوی چشم سفرای خارجی مسخره کردن البته شاید اونها فکر می کردن کارشون نوعی اصولگراییه اما من این رو قبول نداشته و ندارم .

هفتم خرداد ۸۷ تعداد خبرنگارهای باتجربه مجلس خیلی کمتر از چهار سال پیش بود جز چند نفر بقیه همه جوان و اکثرا تازه کارند در عرصه پارلمان/توی افتتاحیه مجلس هفتم من و یاسر مرادی که اون زمان خبرنگار همشهری بود و احسان جهاندیده که الان دبیر شورای اطلاع رسانی دولته تازه کارترین خبرنگاران مجلس بودیم که در بین ما هم یاسر از همه جوان تر بود.

این دفعه خبری هم از اون نماینده به ظاهر اصولگرا نبود که به نام اصولگرایی با داد و فریاد موجب قطع صحبتهای موسوی لاری وزیر کشور وقت شد بعد از چهار سال مثل اینکه معلوم شد این اقای نماینده که ادعای اصولگرایی می کرد چکاره است وقتی رد صلاحیت شد کمتر کسی ازش دفاع کرد خودش هم کم بالا و پایین پرید چون می دونست ...

معاونان پارلمانی رییس جمهور در این دو مقطع هم تفاوتی اشکار با هم دارند چهار سال پیش شنیده شد که رییس جمهور به نفر حاضر در این جایگاه گفته باید هر چه زودتر استعفا بده دلیل این کار بعدها نمایان تر شد ...

اما معاون پارلمانی این مقطع پس از حرف حدیث های فراوانی که درباره او برای سرپرستی وزارت کشورش بوجود اومد در روز افتتاحیه مجلس منتظر فردا بود تا رسما کارش را شروع کنه و مراسم معارفه اش برگزار بشه.

چهار سال پیش همه می دانستند رییس جمهور وقت سال بعد بر این مسند نخواهد بود اما امسال خیلی ها به این می اندیشند که ایا رییس جمهور سال بعد هم در این جایگاه خدمتگزار ملت خواهد بود یا معادلاتی که در پشت صحنه مجلس هشتم و بویژه هیات رییسه اون رقم می خوره نتیجه رو چیز دیگری خواهد کرد؟!...

یک تلفن پرسروصدا...

hranjbaran — Fri, 09 May 2008 20:22:18 GMT

چهارشنبه تقریبا ظهر بود که تلفن همیشه ناارومم به صدا دراومد شماره تلفنی که روی گوشی افتاد اشنا بود خواهرزاده یکی از چهره های نام اشناو مطرح سیاسی کشور که البته خودش هم چهره اشنایی در میان سیاسیون داره ...

-سلام اقای رنجبران اون چی بود که یکشنبه شب درباره حاج اقا پخش کردید توی ۲۰:۳۰؟چرا اینجوری عمل می کنید؟

*سلام اقای .../ما که اصلا توی اون خبر اسمی از کسی نبردیم فقط گفتیم که یکی از چهره های سیاسی کشور حرفی زده که مثل اینکه انچنان هم منطبق با منافع ملی نبوده و رسانه های بیگانه هم دقیقا از این صحبتها برداشت ضد ایرانی خودشون رو کردن و معرکه گرفتن و البته اخرش هم یادی از سفارش امام برای همه از جمله خودمون کردیم که فرموده بودند:(( همه باید مراقب صحبتهای خودشون باشند تا دشمن نتواندسو استفاده کند))

- خوب همین خوب نبوده دیگه ؟ اصلا شما صحبتهای حاج اقا رو دقت نکردید که مقدمه و موخره داشته ؟!

*اقای ... من حدود چند ساعت زمان گذاشتم و پیگیری کردم که مطمئن بشم این صحبتها درست منتشر شده باشه اخرش هم با پسر خود شما چک کردم که خبرهای حاج اقا رو برای ما می فرسته و در اون خبر که برای من هم ایمیل شده بود هیچ مقدمه ای در این زمینه ندیدم و اتفاقا همه هم از چنین حرفی تعجب کردیم و ناراحت شدیم اما درنهایت گفتن این خبریه که دفتر خود حاج اقا فرستاده ! باید خود دفتر دقت کنن تا اینگونه موارد حساس درست با مقدمه و موخره خودش منتقل بشه این ربطی به ما نداره تازه ما هم که اصلا اسمی نبردیم در حالی که برخی سایتهای ارم دار طرفدار خود شما هم با بیان اسم و تشریح صحبتها و نوع بهره برداری رسانه های بیگانه بیان این سخنان رو اشتباه اقای ... خوندند.

-در هر صورت اصلا اقای ... منظورشون اینی نبوده که بیان شده ایشون مثل این که ... سال رییس ... ... ملی بودن چرا باید این حرفها رو بزنن؟!

*ما هم دقیقا از همین تعجب کردیم و ناراحت شدیم بالاخره هرچی باشه اقای... جزئی از این نظامند و بهره برداری منفی از سخنان ایشون در رسانه های بیگانه هر کسی که علقه ای به این نظام داشته باشه رو ناراحت می کنه .

-حالا حاج اقا دیروز یه صحبتی در این زمینه کرده و توضیحات بیشتری داده که براتون می فرستیم استفاده کنید خوبه/ گرچه توی خبر قبلیتون اسم نبردید نمی دونم چکار می خواهید بکنید !؟باور کنید جمع کردن ماجرای ۷۷ امضای نماینده ها درباره این موضوع که با برداشت غلط و نادرست به حاج اقا نسبت داده شده بود کار سختی بود !

*قبول دارم انصافا کار سختیه ولی باید برید و به کسی تذکر جدی بدید که توی دفتر دقت نمی کنه و خبررو دقیق و باجزئیاتش منعکس نمی کنه ! اقای ... اجازه ندید خدایی نکرده با این اشتباهات سهوی یا عمدی با حیثیت ایشون بازی بشه /حاج اقا متعلق به این نظامه و به هیچ کس نباید اجازه داد تا از شخصیت /اندیشه و کلام ایشون سو استفاده کنه ...

مطالبی از جنس 20:30...

hranjbaran — Fri, 18 Apr 2008 20:01:18 GMT

مطلب اول :هفته پیش وقتی شنبه اومدم سرکار دیدم یکی از وبلاگها درمورد مصاحبه من با وزیر مسکن نقدی نوشته و اون رو بسط داده به دیگر برنامه های چالشی صداوسیما و بویژه این حرکت بچه های ۲۰:۳۰ رو زیر سئوال برده و غیراخلاقی خونده که چرا با دوربین روشن سئوال مطرح می کنید...

نخست اینکه به نظرم هیچ اشکالی نداره خبرنگار با حفظ شان مصاحبه شونده و رعایت احترام او و با طرح سئوالی پخته با دوربین روشن مصاحبه کنه چرا که مصاحبه شونده چه درجایگاه مسئول اجرایی و چه در جایگاه ورزشکار و هنرمند مشهور باید همیشه اماده پاسخگویی به مردم باشه و دوربین رسانه ملی هم برای مردمه و حتی به گونه ای نماینده مردم و افکار عمومی محسوب میشه .

یک مسئول اجرایی همیشه و حتی در خیابان باید به مردم جواب بده چون مسئولیت قبول کرده اونهم در نظامی اسلامی و ان ورزشکارو هنرمند هم بواسطه همین عنایات و توجه مردم به این جایگاه رسیده و نمی تونه و نباید از پاسخگویی به مردم فرارکنه یا غرور امیز با اونها برخورد داشته باشه .

پس بنابراین اگر دوربین روشن هم به سمت مصاحبه شونده برویم و سئوال هم منطقی و پخته باشد یا باید بر این اساس همیشه امادگی داشته باشد و پاسخ دهد و یا اینکه دوربین را به واقع محضر مردم ببیند و درصورت امادگی نداشتن با یک عذرخواهی ساده جواب را به فرصتی دیگر موکول کند و یا حتی اگر سئوال هم غیر منطقی و نپخته بود مودبانه بگوید سئوال درست و منطقی نیست و من نمی توانم پاسخگوی به ان باشم پشت کردن به دوربین و فرار کردن از خبرنگار به منزله پشت کردن به مردم و فرار از پاسخگویه.

جناب سعیدی کیا که برایش احترام خاصی قائلم پیش از عید و برغم اصرار دوربین خاموش بنده پشت تریبون ازاد ۲۰:۳۰ نیومد و بعد از عید هم برخلاف بسیاری از وزیران و مسئولان اجرایی در روز یازده فروردین دعوت مارو برای اعلام برنامه هایش در سال جدید به نوعی نپذیرفت ((تکرارکنم که اینجا هم دوربین خاموش دعوتش کردم )) در این مصاحبه هم که نویسنده وبلاگ مورد نظر از سر بی اطلاعی ان را دیدار با مسئولان وزارت مسکن عنوان کرده است در صورتی که دیدار با مسئولان بنیاد مسکن انقلاب اسلامی بود بنده از ابتدا با دوربین خاموش از اقای سعیدی کیا دعوت کردم اما توجهی نکرد و سپس حدود ۴ دقیقه با دوربین روشن به سراغش رفتم که پشت به دوربین کرد و راه خودش رو ادامه داد و در نهایت هم انچه پخش شد و مردم دیدند حدود ۱۰ ثانیه از دعوت من و رفتن اقای سعیدی کیا بود و ما به احترام اقای وزیر از خیر پخش ۳ دقیقه و ۵۰ ثانیه دیگر این تصاویر گذشتیم.

ما خبرنگاران اگر لایق و قابل باشیم به نوعی نماینده مردمیم و باید به پشتوانه اونها خیلی محکم و راحت و البته مودبانه / پرمغز و با درنظر گرفتن همیشگی منافع ملی سئوالمان را بپرسیم و بویژه ان کسی هم که مسئولیت اجرایی می گیرد باید همواره اماده پاسخگویی باشد مگر انکه احیانا پاسخ او ضربه ای به منافع بلند مدت مردم بزند که البته برای این مورد هم راه حل های روشنی وجود دارد...

مطلب دوم درباره گزارش منتقدانه دوشنبه هفته پیش دوست و همکار عزیزم کامران نجف زاده در خصوص دکتر الهام/ سخنگوی محترم دولت است..

پس از این گزارش عده ای ناراحت شدند که چرا این گزارش منتقدانه پخش شده است و عده ای هم که تقریبا از چند روز قبل از این /انتقادات خود ((بخوانید تخریبهای خود ))را در این زمینه بیان کرده بودند ((انجام داده بودند)) دوباره به تکاپو افتادند .

اول اینکه ..ان کسانی که ناراحتند حتما می دانند و باید بدانند که انتقاد مشفقانه و دلسوزانه عین حمایت است و همان طور که در روایات داریم المومن مرات المومن ((مومن باید اینه مومن باشد)) ضمن اینکه رهبر معظم انقلاب نیزهمواره بر بیان انتقادات فکورانه /دلسوزانه و راهگشا تاکید دارند و ما هم باید بر این مسیر حرکت کنیم مطمئنا کسی که فقط زبان به تعریف و تمجید می گشاید قابل شک است نه ان کسی که بنا بر وظیفه شرعی و ملی هم خوبی ها و نکات مثبت را می گوید و هم بجا انتقاد می کند .

و اما دوم.. ان رسانه هایی که دوباره بر سر این موضوع معرکه گرفتند یا بهتر بگویم تیم پشت صحنه همه انها که تیمی واحد است/ همانهایی هستند که پیش از انکه کسی حرف بزند حرفش را نقد و حتی ان را برای عموم هم منتشر می کنند دیگر از انها نمی توان انتظاری بیش از این داشت اما حداقل فکر می کنم بعد از این گاف بزرگ و بی سابقه رسانه ای مدتی سکوت کاری عقلایی باشد البته من نمی دانم اگر چند روزنامه دیگر این تیم نمی توانستند در اخرین لحظه جلوی چاپ مطالب از قبل تنظیم شده متفکرانشان را درباره صحبتهای گفته نشده رییس جمهور بگیرند چه اتفاقی می افتاد؟...

مطلب اخرم نیز درباره برادری است که اخیرا استعفای پر سر و صدایی ازمدیریت فرهنگی شورای اطلاع رسانی دولت داشته است ..

حداقل چیزی که می دانم این است که اگر کسی بخواهد با نیت خیر استعفا دهدحداقل نباید هیچ رسانه و روزنامه ای از استعفایش زودتر از نهاد مربوط مطلع شوند و این طور پر سر و صدا به ان بپردازند چه بسیار مدیران دلسوزی در سطح کلان تر از این داشته ایم که بعد از چند هفته و حتی چند ماه رسانه ها از استعفای انها مطلع شده اند...

خدا عاقبت همه ما را ختم به خیر کند...

سال جدید...

hranjbaran — Tue, 01 Apr 2008 21:08:18 GMT

سال ۸۶ با همه شیرینی ها و خاطرات خوشی که برای من داشت به پایان رسید سالی که در اون با توسلی خاص به امام رضا(ع) و توکلی دیگر به حضرت باری تعالی به خیلی از چیزهایی که شاید فکرش رو هم نمی کردم رسیدم البته به واقع معتقدم که در این مسیر خداوند تبارک و تعالی بسیار بیش از انچه که لیاقت این بنده کمترین بوده است به من لطف و عنایت فرموده اند.

سال ۸۷ هم با شیرینی خاص برایم اغاز شده است امیدوارم این سال هم برای همه سالی پربار و پر برکت و پر از معنویت باشه و هر کسی به هر ارزویی که داره در این سال برسه .

در همین جا هم از همه کسانی که در این مدت به من لطف کردن و پیام تبریک سال نو گذاشتن صمیمانه تشکر می کنم .

اولین پست سال ۸۷ رو با نخستین هدیه همسر عزیزم به وبلاگم به پایان می برم ..

گفتم :ازمن مطلب دیده گریان تر از این

دل غمین تر و خونین تر و ویران تر ازاین

گفت:هرچند دلت خانه به دوش است ولی

دوست دارم که شودبی سرو سامان ترازاین

گفتمش پیش رخت دیده چه حالت دارد؟

در رخ اینه خندید که:حیران تر از این!

گفتمش کفرسر زلف تو عالم بگرفت

گفت:درشهر که دیده است مسلمان تر ازاین

ماجرای سرباز امریکایی و احمدی نژاد ...

hranjbaran — Fri, 07 Mar 2008 20:15:56 GMT

حفاظت از محوطه فرودگاه بغداد بر عهده شرکت انگلیسی گلوباله که متشکل از نیروهایی با ملیتهای مختلفه هم انگلیسی هم امریکایی هم عراقی هم افریقایی و ...خلاصه ملیتهای مختلف دراون کار میکنند یکی از اعضای هیات جمهوری اسلامی که جلوتر از سفر اقای احمدی نژاد برای هماهنگی هایی به بغداد سفر کرده بود روز اخر سفر برام تعریف کرد که یکی دو روز مونده به این سفر یکی از کارکنان این شرکت انگلیسی خیلی توجه همه و بویژه مسئولان این شرکت رو به خودش جلب می کنه/ دلیل این جلب توجه هم این بوده که این اقا بشدت بدنبال تعویض نوبت کاریش بوده و به هر دری هم که میزده جور نمیشده .

اون می خواسته روز سفر احمدی نژاد به بغداد سر کارش حاضر باشه اما تغییر نوبت کاریش جور نمیشده و درعین حال شک مسئولان این شرکت و نیروهای ایرانی و عراقی حاضر رو هم با این کار برمی انگیزه برای همین همه تلاش میکنند ملیت این عضو شرکت و مشخصات او رو دقیقا بفهمند و درنهایت هم متوجه میشن که او یک سرباز امریکایی که برای شرکت گلوبال کار می کنه .

این بنده خدایی که برای من ماجرا رو تعریف می کرد می گفت..اول یه مقداری نگران شدیم اما بعدش که با اون صحبت شد فهمیدن که خیلی مشتاق رییس جمهور ایران رو حتی برای یک لحظه کوتاه هم که شده از نزدیک ببینه .

این سرباز امریکایی گفته ..می خوام ببینم این احمدی نژاد که دنیا رو متوجه خودش کرده از نزدیک چه جوریه ؟

خلاصه تغییر نوبت کاری این امریکایی هم انجام میشه تا به خواسته اش برسه ...

رییس جمهورهم وقتی از این ماجرا مطلع میشه لبخندی میزنه و میگه ..اینها هم اگه بتونند اونچه توی قلبشون میگذره رو اظهار بکننددر عمل نشون میدن که به ماهاعلاقمندند ! ((نقل به مضمون))

خاطره ای از هرمزگان ...

hranjbaran — Fri, 29 Feb 2008 19:45:50 GMT

ساعت حدود سی دقیقه بامداد پنج شنبه دوم اسفند بود که احمدی نژاد بعد از اداره جلسه پنج ساعته کارگروههای تخصصی از ساختمان اصلی استانداری هرمزگان بیرون اومد و به سمت محل اقامتش در خود استانداری رفت اینقدر خسته بود که تقریبا وقتی حرف میزد چشمهاش نیمه باز بود توی اون جلسه به چند وزیرش به شدت تذکراتی داد و به قول معروف مو رو از ماست کشید برای اولین بار توی این جلسه بودم و خدا رو شکر گزارش خوبی هم تهیه کردم که ساعت ۱۴ پنج شنبه پخش شد قرار بود دکتر یک برنامه بعد از این هم بره که بدلیل خستگی اون رو لغو کرد من هم با محسن خان بالار فیلم بردار خوبم و چند نفر از بچه های نهاد به طرف محل اقامت حرکت کردیم .

هنوز به درب خروجی استانداری نرسیده بودیم که یکی از بچه های نهاد بهم گفت..حسین اقا مادر و دختری از صبح جلوی استانداری هستن و میخوان دکتر رو ببینن اخه صبح توی استادیوم رییس جمهور اونها رو می بینه و به محافظان میگه به کارشون رسیدگی کنن یکی از بچه های حفاظت هم صحبتهای این بنده خدا رو تایید کرد و باناراحتی گفت..تو رو خدا ببین میتونی کاری براشون بکنی ؟!

اومدم بیرون من رو شناختن و باناراحتی درخواستشون رو بیان کردن دختره با اصرار می گفت من همین الان می خوام دکتر رو ببینم .گفتم ..خواهرم همین الان رییس جمهور با خستگی مفرط رفت بخوابه واقعا امشب این خواسته تو شدنی نیست بعدش هم نامه بنویس من به دکتر می رسونم .

گفت ..نه حتما باید خودم ببینمش .خلاصه دیدم اصلا نمیشه منصرفش کرد بهش گفتم فردا ساعت ۱۲:۳۰ اینجا دیدار مردمیه شما بیاین من هر طور شده سعی می کنم دیدارتون با دکتر فراهم بشه .

مادر این دختر خانم گفت..اقای رنجبران فردا مدرسه داره نمی تونه بیاد.

گفتم ..حالا یه جوری اجازه بگیره و بیاد ظهر پنج شنبه هم که دیگه مدرسه تعطیل میشه .خلاصه قبول کردن و با هزار امید و ارزو رفتن .

فردا با اینکه کار تدوین گزارشم طول کشید اما توی فکرشون بودم اتفاقا اون بنده خدا از بچه های ریاست جمهور هم بامن تماس گرفت و گفت ..حسین اقا اومدن اینجا الوعده وفا !گفتم ..الان دارم میام .تا رسیدم دیدم دختره این دفعه با خاله اش اومده باز هم داره اصرار میکنه ..اقای رنجبران شما قول دادین !

تا رفتم داخل استانداری با اینکه زمان زیادی تا ارتباط مستقیم ساعت ۱۴ باقی نمونده بود کار این بنده خدا رو پیگیری کردم و بالاخره هماهنگ کردن اومدن داخل چون به فرد قابل اطمینانی سفارش کرده بودم و از طرفی پیگیر ارتباط مستقیمم بودم دیگه ازشون خبری نگرفتم و خیالم راحت بود.

بعد از ارتباط هم با بچه های حفاظت چک کردم دیدم اومدن داخل و بعد اون بنده خدایی هم که خیلی بهش اطمینان داشتم بهم گفت ..کارشون رو انجام دادیم خیلی خوشحال شدم که یه کار خیری کردم اما چند ساعتی بیشتر نکشید که شب موقع حرکت به سمت فرودگاه بازهم این مادر و دختر رو مقابل استانداری دیدم با ناراحتی بهم گفتن ..اقای رنجبران به قولتون عمل نکردید چرا؟

گفتم ..شما که اخر سر اومدید داخل مگه کارتون حل نشد؟ گفتن ..اومدیم اما نشد دکتر رو ببینیم مارو بردن پیش یک نفر دیگه و کارمون هم حل نشده !

انگار دنیا روی سرم خراب شد خیلی ناراحت بودم اما فرصتی نبود تا کاری انجام بدم تقریبا ساعت یک نصفه شب بود و دکتر هم حرکت کرده بود به سمت فرودگاه ما هم اگر تعلل می کردیم از پرواز جا می موندیم فقط بهشون گفتم ..خیلی شرمندم من تمام تلاشم رو کردم اما چون درگیر گزارشم بودم نتونستم بیشتر پیگیری کنم تو رو به خدا نامه خودتون رو به دستم برسونید تا من هم هرطور شده به رییس جمهور برسونم اونها هم با ناامیدی گفتن میفرستن تا امروز که یک هفته شده از این نامه خبری نیست اما من همچنان منتظرم ........

راستی دو تا نکته ..

یکی اینکه من توی این سفر باید یک عذرخواهی ویژه از بچه های واحد چک حفاظت بکنم اونها البته عذرخواهی شفاهی من رو شاهد بودن اما باز هم ازشون عذرمی خوام خودشون می دونند برای چی البته من هم دلایل خودم رو براشون بیان کردم که به نظر خیلی از بزرگان اونها هم منطقی اومد اما باز هم از اونها حلالیت می طلبم اونها به واقع شغلی دارن حساس و هیچ وقت هم به چشم نمیان.

بچه های چک! دست های زحمت کشتون رو که جلوی خیلی از اتفاقات تلخ رو میگیره با تمام وجودمی بوسم البته اینجا یادی هم بکنم از بچه های تیم حفاظت رییس جمهور احمدی نژاد که به واقع با تمام متانت کارشون رو انجام میدن خدا بهتون قوت بده .

نکته دوم درباره مصاحبه داداش کامرانم با اقای رییس جمهوره که برخی انتقادات رو درپی داشته البته خود من هم با اینکه مصاحبه رو ندیده بودم فقط در خصوص نوع لباس پوشیدن ازش انتقاد کردم که البته کامران هم برای خودش دلایلی داشت.

در عین حال که معتقدم اقای نجف زاده یکی از چیره دستان مصاحبه است اما در هرصورت انتقادات درست و بجا رو باید گوش داد و از هر کدام به نوعی استفاده کرد البته با یک تبصره ...

توجه به انتقادات کسانی که هرچند به ظاهر صاحب تجربه اند اما مواردی قابل تامل در کارنامه شان دارند که ادم رو بدجوری به فکر فرو می برد کار صوابی نیست...

در راس همه ناگفتنی هایم دراین مدت مردم اند...

hranjbaran — Fri, 15 Feb 2008 18:57:38 GMT

در این مدت که نتوانستم بنویسم اتفاقات بسیاری افتاد که در راس همه انها مردم قرار دارند /گزارشی در دهه فجر در دست تهیه داشتم که الحمدالله برغم سنگین بودن موضوع به ثمر نشست البته مطمئنم که نتوانستم حق مطلب را در این گزارش ادا کنم چرا که باید سی سال پایداری ملت و تمام سختی هایی که در این مدت پشت سر گذاشته بودند را به تصویر می کشیدم و این کار بسیار سختی بوده و هست.

وقتی خودم حوادث انقلاب را از ابتدا تا کنون برای تهیه این گزارش مرور کردم واقعا باورم نمی شد که مردم این همه سختی را تحمل کرده و نه تنها خم به ابرو نیاورده اند بلکه پیوسته رو به جلو هم حرکت کرده اند البته بدلیل محدودیت زمانی که داشتم نتوانستم همه تصاویر و مطالب را در این گزارش بیاورم.

تصاویری در ارشیو دیدم که واقعا تکانم داد و باردیگر هوشیارم کرد که این انقلاب و نظام به راحتی بدست نیامده است و وظایف سنگینی برای حفظ ان بر عهده داریم که درراس همه انها خدمت صادقانه به مردم است مردمی که حتی یک لحظه هم پشت این انقلاب و نظام را خالی نکرده اند.

در ضمن در حین تهیه تصاویر ارشیوی تصاویری از افرادی دیدم که شاید تا چندی پیش خیلی بهشون انتقاد می کردم و البته الان هم برخی انتقاداتم به اونها باقیه اما به گونه ای دیگر...

تا پیش از این برخی اوقات به خودم می گفتم چرا فلانی در مملکت اینقدر برای خودش حق و جایگاه قائله و در زمینه های مختلف میخواهد اعمال نظرکند اما وقتی تصاویر تلاشهای او را از اول انقلاب تاکنون در ارشیو دیدم /تصاویری که هرکسی نمی تواند ببیند/ به فکر فرو رفتم که چرا اینقدر بی رحمانه اورا نقد کردم اگر ما فقط یکی از کارهای او را انجام داده بودیم از کجا معلوم که بیشتر از او برای خودمون حق قائل نبودیم اما درعین حال بازهم معتقدم که همه باید نیت هاشون رو انقدر خدایی کنند تا این جور توقعات براشون بوجود نیاید و درضمن تا می توانند هم مراقب اطرافیانشون باشند که زحماتشون بی خود و بی جهت به هدر نرود و سیل انتقادات این طور متوجه انها نشود.

بگذریم از ۲۲ بهمن هم می خواهم بگویم /با این که مراسم به صورت رسمی از ساعت ۳۰/۹شروع میشد اما مردم از حدود ۲۰/۸صبح امدند ما که برای انجام وظیفه در این ساعت در خیابان ازادی حاضر شده بودیم باورمان نمی شد که سیل مردم از این ساعت به طرف میدان ازادی بیاید یک لحظه بغض زیر گلوم را گرفت بغضی که هم خوشحالی در اون نهفته بود و هم ناراحتی .

خدایا چه مردم بی نظیری داریم !خدایا چگونه می توانیم خدمتگزار واقعی انها باشیم ؟مطمئنا هرچقدر هم تلاش کنیم نخواهیم توانست خدمتگزار واقعی انها باشیم باید هرلحظه بیش از قبل حواسمان باشد که هرچه داریم از این مردمه و در مسیری که امام و رهبری به ما نشان داده اند حرکت کنیم تا شاید بتوانیم خدمتگزاری واقعی باشیم .

تازه دارم به عمق حرف رهبر انقلاب پی می برم /حضرت اقا چند سال پیش فرمودند ..((نسل جدید انقلاب پرشورتر/هوشمندترو با اعتقادتر از نسل اول در میدان حاضرند و به پیش میروند))(نقل به مضمون)

واقعا همین طور است گوشه ای از این حرف را در روز عاشورا دیدم و نگاشتم و گوشه ای دیگر را در راهپیمایی امسال ۲۲ بهمن/البته متاسفانه مه الود بودن هوا مانع از این شد که بالگرد ما به موقع بپره و عمق جمعیت انگونه که بود به تصویر کشیده شود اگر حتی یک ربع زودتر از این بالگرد می پرید تصویر خیلی با عظمت تر از این به نمایش در می امد جالب هم این بود که همه بچه هایی که پایین توی خیابانها مستقر بودند برای پریدن بالگرد لحظه شماری می کردند و یکسره به محمد دلاوری که قرار بود با بالگرد بپره زنگ می زدند که چرا نمی پری چون واقعا همه ما عظمت کم نظیرجمعیت رو حس می کردیم درهر صورت نشد حتما هم حکمتی بوده ...

۲۲ بهمن امسال باز هم مسئولیت خدمتگزاران رو برای خدمتگزاری به مردم سنگین و سنگین تر کرد و البته در این هم شکی نیست که برای خدمت به مردم تلاش می شود اما این تلاش رو باید چند برابر و تدبیرها رو هم بیشتر کرد .

خیلی از مردم در راهپیمایی من رو کنار کشیدند و از دلخوری های خودشون گفتند اما در عین حال هم اخرش می گفتند ما با همه این احوال و مشکلات هستیم و بر سر ان عهد که بستیم نشستیم ...

این مسئولیت تک تک مارو سنگین تر می کنه باید تا می توانیم به جای حرف و سخن کار کنیم و کار.

مردم ما الان اینقدر در عرصه بین المللی عزتمندند که رییس جمهورشون به پشتوانه همین عزت ملی که نشات گرفته از پایداری خودشون و هدایت رهبری است انچنان در مقابل قدرتها می ایستد که شاید در تصور نگنجد و نتوان همه این ایستادگی ها و مواردش رو هم بیان کرد.

مردم به این افتخار می کنند که رییس جمهورشون بی ادبی دیپلماتیک یک کشور به اصطلاح قدرتمند و عضو دائم شورای امنیت رو بی پاسخ نمی گذارد و طوری عمل می کند که انها به التماس می افتند تا با مشاور رییس جمهوری درباره کشوری دیگر مذاکره کنند.

مردم ایران به خود می بالند که رییس جمهور و دیگرمقامات این کشور به اصطلاح قدرتمند که معمولا برای استقبال از مقامات دیگرکشورها از پله های کاخ خودشان پایین هم نمی ایند برای استقبال از مشاور رییس جمهور ایران سه مشاور رییس جمهور را به پایین پله ها می فرستند و حتی خودرییس جمهورشان راهم در راهروی کاخ به استقبال مشاور رییس جمهوری اسلامی ایران می اورند اما در عین حال این مردم توقعی بجا دارند..

این مردم توقع دارند که مشکلاتشان هر روز کم رنگ و کم رنگ تر شود و زندگی شان روز به روز بهتر و با رفاه و ارامش بیشتر همراه باشد این توقع بجایی است و لیاقت این مردم هم بیش از اینهاست پس باید بازهم بیش از قبل تلاش کرد ...

ایا این مجلس خواب بوده که حالا بیدار شده؟

hranjbaran — Fri, 25 Jan 2008 21:09:04 GMT

این هفته محور اصلی بسیاری از مطبوعات و رسانه ها تبدیل شده بود به قضیه نامه رییس جمهور به رییس مجلس و اظهارنظرهای بسیاری در این زمینه صورت گرفت اما هرچه بود دو طرف برفصل الخطاب بودن سخنان رهبر معظم انقلاب تاکید و اجرای دقیق قانون اساسی رو دغدغه اصلی خودشون عنوان کردند و مساله هم تمام شد .

درمیان تحلیل ها و تفسیرهای گوناگون وقتی داشتم به تیتر روزنامه های صبح سه شنبه نگاه می کردم یک تیتر خیلی نظرم رو جلب کرد..مجلس از خواب زمستانی بیدار شد

البته زیر تیتر این روزنامه هم عکس یک روستایی زده شده بود که در حال دمیدن به لیلبکی بود .

وقتی این روزنامه رو دیدم با همه انتقاداتی که به مجلس فعلی داشتم و دارم این سئوالات درذهنم نقش بست ..

-ایا این مجلس که از اغاز دولت تقریبا همسو با خودش در اقدامی بی سابقه به چهار وزیر پیشنهادی رییس جمهور رای نداد چون معتقد بود کارایی لازم رو ندارند خواب بود یا مجلسی که فقط به این فکر می کرد که هر وزیری که معرفی میشه باید متعلق فقط به یک یا دو جناح خاص سیاسی همسو با خودش باشه ؟

-ایا این مجلس خواب بود که امارتحقیق و تفحص ارائه شده ازکمیسیونهای مختلف اون بالاتر از همه ادوار مجلسه یا اون مجلسی که در کمیسیونهاش به جای کار تخصصی کردن جلسات تخصصی می گذاشتن که بعدا صداش در جاهایی مثل کوی دانشگاه درمی امد؟

-ایا این مجلس خواب بود که اکثرا نتیجه رای گیریهاش حتی توی لحظات پایانی هم معلوم نبوده و نیست یا مجلسی که از روزها قبل از رای گیریهای مهمش نواب رییس رای رو برای تک تک اعضای اکثریت اون مشخص می کردن ؟

-ایا این مجلس خواب بود که در اون خبرنگاران به راحتی تا سرسرای بیرونی صحن و همه کمیسیونها می روند یا مجلسی که فقط به خبرنگاران خاص اجازه تردد به دورتادور صحن و برخی کمیسیونهارو می داد؟

-ایا این مجلس خواب بود که پشت سرهم به دووزیر پیشنهادی رییس جمهور دولت نزدیک به خود برای وزارت نفت رای نداد یا مجلسی که حتی به عقیده خودش برای استیضاح وزیر پست و تلگراف و تلفن اون موقع ارزشی قائل نشد و طی نیم ساعت و به دستور نایب رییس دومش تغییر عقیده داد؟

-ایا این مجلس خواب بود که همیشه در عین نزدیکی دیدگاه با دولت سعی کرده استقلال خودش رو هم حفظ کنه یا مجلسی که در اون جلسات پشت صحنه با دولت مطبوعش در همه زمینه ها حرف اول رو می زد؟

-ایا این مجلس خواب بود که به اذعان حتی جناح اقلیتش روی سیاسی کاری را هم به خود ندیده است یا مجلسی که از به بسم الله تا نون پایانش با سیاسی کاری شکل گرفته بود و اکثریت اون هم همه منافع ملت را در همین سیاسی کاری ها می دیدند؟

-ایا این مجلس خواب بود که در مسیر دفاع از حق هسته ای ملت حتی لحظه ای پا پس نکشید یا اون مجلسی که حتی بعضی وزیران مهم دولت مطبوعش جرات نمی کردن برخی حرفها را در کمیسیونهای اون بزنند ومعتقد بودند حرفهای مهم اونها یک ساعت هم نشده به ان سوی مرزها میرسه؟

گرچه معتقدم مجلس هفتم هم در برخی زمینه ها خواب بوده است /حتما مجلس با اکثریت اصولگرا خواب بوده است که تازه برایش اشکار شده برخی نفرات ان که اسم اصولگرایی را هم یدک می کشیدند و بعضا عناوین مهمی هم در این مجلس داشته اند فاقد صلاحیت تشخیص داده شده اند البته معتقدم بسیاری از مجلسی ها خود این مساله را نیک میدانستند و در حالی که حداقل می توانستند جلوی سمتهای مهم برخی از این افراد رادر مجلس بگیرند خودشان را به ندیدن و ندانستن و خوابیدن زدند.

باید همیشه همه چیز را منصفانه دید و برای هر دوره جدید ازتجربیات تلخ و شیرین گذشته به درستی بهره برد ...

یک عاشورای دیگر هم گذشت...

hranjbaran — Sat, 19 Jan 2008 19:20:00 GMT

از بچگی که خدابهم توفیق داد به اصطلاح هیاتی بشم وقتی عصر عاشورا می شد تمام غم عالم دلم رو می گرفت اون موقع خیلی با اون سن وسالم نمی فهمیدم که این غم از کجا میاد و چه جوری تو دل هر شیعه عاشق حسین جا می گیره اون موقع بیشتر ناراحت این می شدم که دیگه تا سال بعد خبری از پرچم مشکی یا حسین و زنجیر و طبل و سنچ نیست تا کلی باهاش حال کنم اون موقع یک سال دغدغه این رو داشتم که فلان پرچم رو دستم بگیرم یک سال دوست داشتم سنچ بزنم یک سال طبل و ....و دیگه از حدود دوازده سالگی هم بعد از سه چهار سالی که باراهنمایی و تشویق خواهرانم به سمت قرائت قران رفتم و توی مدرسه سر صف قران می خوندم فهمیدم صدای بدی ندارم و می تونم تو هیات بخونم و از همون سال شروع کردم به خوندن و خوندن توی هیات با وجود اینکه برخی از دوستان و بچه محل های هم سن وسالم دستم می انداختن شده بود تمام عشقم صبح تا شب تو محرم شعر گیر میاوردم و براشون سبک می ساختم سال به سال هم بیشتر بچه های هیات به صدا و سبک های من عادت می کردن و درمجموع هم کمتر دستم می انداختن/ کم کم حسین کوچولوی عشق پرچم و سنچ و طبل و...شده بود مداح محل سالها تندوتند می گذشت با گذشت زمان توفیق پیدا کردم کارهای دیگری رو هم تو هیات دستم بگیرم از پانزده شانزده سالگی شدم مسئول جمع اوری کمکهای مالی برای هیات/ از همه محله پول جمع می کردیم و بعدش هم روز عاشورا در هر خونه نذری امام حسین میدادیم و این کارها تا الان هم الحمدالله برام مونده البته سال به سال خوندنم کم رنگ تر می شد اما امسال با توجه به این که سال قبل هم لبنان بودم و یکسالی از خوندن برای امام حسین فاصله گرفته بودم و همچنین به یک دلیل دیگه با حس و حالی خاص تر از قبل خوندم و خود اقا امام حسین هم مثل همیشه دراین راه بهم لطف کرد و به دل تیره و تارم نگاه نکرد و نواش رو تو حنجره ناچیزم به گونه ای دیگه هدیه داد.

امسال بچه های هیات هم حال و هوای دیگه ای داشتن امروز تو روز عاشورا میشد این حال و هوا رو خیلی راحت تر دید بچه ها با اینکه خیلی هاشون شاید به قیافشون یا برخی اوقات رفتارهاشون نخوره اما دلهاشون امسال یه جوره دیگه بود یه جوری که نه میشه گفت و نه میشه نوشت فقط باید دید.

امروز وقتی پخش نذری هیات در خونه های اهالی محل تموم شد حدود ساعت سه و نیم بعدازظهر بود باز هم عصر عاشورا و غم سنگین دل من/ اما دیگه غم ایام کودکی رو نداشتم امروز عصری بیشتر به این فکر بودم که یک عاشورای دیگه به راحتی گذشت و معلوم نیست که عاشورای بعدی باشم ...

خدایا عشق به اقا امام حسین رو تا اخر عمر ازمن نگیر و همیشه یاریم کن عاشق واقعی او باشم ...

سفری سرزده فقط برای مردم نه فقط برای تشکر از مسئولان !!!

hranjbaran — Sat, 12 Jan 2008 15:03:42 GMT

پنج شنبه حدود ساعت یک ربع به دوازده شب بود که بعد از یک روز کاری فشرده که از حدود ساعت هشت صبح شروع شده بود و تا حدود نه و نیم شب هم ادامه پیدا کرده بود تازه داشت خوابم می برد اما یکدفعه تلفن زنگ زد و تو خواب و بیدار جوابش رو دادم یکی از بچه های ریاست جمهوری بود تا تلفن رو برداشتم از لحنم فهمید که تقریبا خواب بودم ..

-حسین خوابی ؟

-نه داداش بگو ...

-ببین فردا ساعت هفت صبح یه خبرنگار و یه فیلم بردار از شما باید پاویون جمهوری باشه با دکتر بریم سفر؟

-چه سفری که الان داری خبر میدی ؟کجا می خوای برید؟

-سفر سرزده هستش !فردا می فهمی کجاست !

-زنگ بزن به یکی از مدیرانمون بهشون بگو .

-اخه خیلی دیر وقته خودت زنگ بزن بهشون بگو .باشه ؟

من هم قبول کردم و با احتیاط و البته با کمی خجالت زنگ زدم به مدیرکل محترم اخه کی این ساعت بیداره!

با این که خیلی خسته بودم و می دونستم ممکنه سفربیافته به من زنگ زدم بالاخره هم همین طور شد و قرارشد خودم برم. تو سرمای شدید جمعه رفتیم پاویون و فهمیدیم که عازم مازندران هستیم جایی که توی این سرمای اخیر مردمانش خیلی مشکل پیدا کردن و البته در عین حال هم خیلی صبوری کردن .

رییس جمهور که اثار سرماخوردگی اش هنوز تو چهره و صداش معلوم بود با انرژی همیشگی سوار هواپیما شد ازش پرسیدم چطور دارید میرید مازندران مگه همین دیروز یه هیات از جانب خودتون نفرستادید ؟

احمدی نژاد گفت .. حس کردم که باید خودم برم و ازنزدیک ببینم مردم چی می کشند انصافا خیلی صبوری کردند.

بهش گفتم ..اقای دکتر دوباره سرما نخوری تازه داری بهتر میشی ها ؟

در حالی که با پالتوی جدیدش داشت خودش رو می پوشوند با خنده همیشگی اش گفت ..بابا بی خیال باید کارمون رو بکنیم اما فکر کنم گاز این هواپیما هم قطع شده خیلی سرده !شماها سردتون نیست؟

خلاصه بعد از چهل دقیقه رسیدیم به فرودگاه دشت ناز ساری احمدی نژاد تقریبا سه ربعی در شهر به صورت نامحسوس گشت زد و اخرین وضع مردم رو دید بویژه وضع نانوایی ها رو !سر صبح مردم زیاد در خیابونها نبودن اما همون مقداری هم که بودن با دیدن ستون ماشین ها تعجب کرده بودن که کی اومده ؟

اقای رییس که به استاندار گلستان و گیلان هم گفته بود بیان ساری سریع اداره جلسه شورای حوادث غیرمترقبه سه استان رو در دست گرفت البته معاون استاندار گیلان به جای استاندار اومده بود .

احمدی نژاد خیلی دقیق حرفهای همه رو گوش می داد و حتی وسط کلامشون وارد می شد و سر عدد و رقم یا دقیق نبودن اطلاعاتشون گیر میداد اول کار مسئولان استانی که انصافا نمی شه از زحماتشون گذشت خیلی اب و تاب کارهاشون رو زیاد کردن که اقای رییس یکدفعه حوصله اش سر رفت و گفت ..((ببینید اینها کارهایی که انجام دادید و دستتون هم درد نکنه اما خیال نکنید که با این کارها مشکلات تموم شده ها مردم هنوز خیلی مشکل دارند حواستون رو جمع کنید .))

رییس جمهور یک جمله ناب دیگه هم گفت ..ببینید باید قبول کنید که همه ما نوکر مردمیم حتی همون مردمی که الان بهشون فشار اومده و ممکنه از روی عصبانیت یه چیزی هم بهتون بگن حق هم دارن که بگن بهر حال موقعیت سختیه شما باید هر لحظه به خودتون تذکر بدید که نوکر اون هم هستید یک وقت کم نگذارید یا سرد نشید به خاطر این حرفها/ باید بهشون حق بدید.

دکتر درباره برخی صحبتهایی هم که درزمینه قطع گاز ترکمنستان بیان شد یه حرفهای سربسته ای زد که بگذریم اما یک جمله او رو میشه گفت ..دولت دراین زمینه بوقتش اقدام می کنه !

در هر صورت جلسه تموم شد تو این جلسه فقط دوبار تشکر دکتر رو از مسئولان شنیدم ودرمقابل رییس چندین باراز صبوری و بردباری مردم تشکر کرد و به شدت به مسئولان توصیه کرد که تا باقی موندن مشکل حتی در یک خانه دست از تلاش برندارند احمدی نژاد حتی تاکید کرد به مدیران استانی که باید وجود برخی مشکلات را قبول و از مردم دراین زمینه عذرخواهی کنند.

این رو به خاطر این گفتم که شنیدم برخی مسئولان استانی در استان مازندران بعد از سفر رییس جمهور اینگونه القا کردند که احمدی نژاد برای تشکر از تلاشهای مسئولان استانی امده بود اخر برادران بدانید چه دارید می گویید و در نظر داشته باشید که شماها بارییس جمهور در این جلسه تنهانبودید !

بعد از جلسه مشغول تنطیم خبر ان شدم و به بچه های ریاست جمهوری هم تاکید کردم که من رو جا نگذارن و البته احتمال می دادم که احمدی نژاد بخواهد دوباره بین مردم بره اما مثل اینکه دوباره سرما خوردگی اش شدت گرفت و سرفه های شدیدش هم شروع شده بود و از طرفی اعلام کرده بودن که تهران داره هواش خراب میشه وممکنه هواپیما نتونه اونجا بشینه برای همین همه به سرعت به سمت فرودگاه مسیرشون رو تغییر دادن غافل ازاینکه ما توی استانداری نشستیم و داریم خبر می نویسیم.

یک لحظه به دلم افتاد که ممکنه جا مونده باشم برای همین زنگ زدم مجتبی ((سروش پور مدیرکل روابط عمومی ریاست جمهوری))گفتم کجایید گفت داریم میریم فرودگاه تازه فهمید من رو جا گذاشتن گفتش حسین فقط سریع ماشین بگیر بیا من یه جوری هواپیما رو نگه میدارم تا برسی. الحمد الله راننده با حال و خوبی گیرم اومد از استانداری تا فرودگاه نفهمیدم چه جوری من رو رسوند وقتی وارد هواپیما شدم دیدم بنده خدا دکتر و بقیه نشستند و اماده حرکتند !

خدا بخیر گذروند جا نموندم .....